dinsdag 25 oktober 2016

Hallo lieve lezers,
Leuk dat jullie weer lezen.

Vandaag ga ik het hebben over PTSS pesten (Rogers)
Ik ga beginnen met een korte samenvatting te geven over het artikel dat ik heb gelezen. En daarna ga ik wat raakvlakken beschrijven van de methode van Rogers.

Dit artikel komt uit DEPSYCHIATER 3 2013.

Eind vorig jaar pleegden 2 jongeren zelfmoord omdat zij gepest werden. Scholen horen een anti- pest beleid te hebben, riepen politici, maar dat is preventie. Gepeste kinderen kunnen een PTSS ontwikkelen of andere trauma gerelateerde klachten. Welke rol heeft de ggz hierin? Traumaspecialist Renée Beer: ‘Veel behandelaars leggen geen directe relatie tussen pesten en PTSS. Ik pleit ervoor om alle kinderen bij de intake standaard naar hun eventuele pestervaringen te vragen.
Bij de 2 jongeren die zelfmoord pleegde was sociale uitsluiting een belangrijk motief.
In elke basisschoolklas zouden gemiddeld 3 kinderen structureel worden gepest.
De Zweedse psycholoog Heinz Leymann toonde als eerste aan dat er een relatie bestaat tussen pesten en een posttraumatische stress-stoornis.
Een traumatiserende gebeurtenis: Het betreft een gebeurtenis die zo verschrikkelijk is dat die het breekpunt is waarop iemands persoonlijkheid knapt, of uiteenvalt. Een deel van de persoonlijkheid voelt zich gevangen in de trauma- ervaring, terwijl een ander deel probeert te functioneren in het dagelijks leven.
De theorie is ook van toepassing op ernstige PTSS patiënten, zoals slachtoffers van oorlogsgeweld en seksueel misbruik, maar het geldt ook voor gepeste kinderen. Dit komt door continuüm: naarmate een traumatiserende gebeurtenis op jongere leeftijd aanvangt, vaker optreedt en langer aanhoudt, is de PTSS ernstiger.
Het probleem is vaak moeilijk oplosbaar, door de conspiracy of silence. De dader dreigt vaak met sancties als het slachtoffer aan iemand vertelt wat er gebeurd is.
Regel 1 op scholen zou moeten zijn: Word je gepest, of zie je dat gebeuren, dan moet je dat bij je leerkracht en ouders melden en we noemen dat geen klikken.
Bij de DSM heb je objectieve (gebeurtenis moet levensbedreigend zijn en/ of iemand wordt aangetast in zijn lichamelijke integriteit) criteria en subjectieve (als er sprake is geweest van intense angst, hulpeloosheid en/ of een sterke afkeer in reactie op het gebeurde) criteria.
Als blijkt dat ze PTSS hebben of andere trauma gerelateerde klachten, kan je kiezen uit 2 interventies. Met de EMDR interventie activeert de therapeut de nare herinnering om de patiënt in staat te stellen deze opnieuw in het geheugen op te kunnen slaan, maar dan op een functionele manier die overeenkomt met de huidige realiteit. De tweede behandeling, TF-CBT, is een vorm van cognitieve gedragstherapie waarin patiënten verschillende vaardigheden opdoen en zij leren om hun verhaal met andere te delen.
Voor een dergelijke behandeling moet iemand wel doorverwezen worden naar de ggz. En dat blijft lastig als verwijzers en behandelaars geen direct verband legen tussen pesten en de mogelijke gevolgen die het kan hebben. Bovendien lijken ook weinig ouders en scholen te weten dat gepeste kinderen bij de ggz terecht kunnen.
Pesten heeft iets dubbels: het verwoest je zelfbeeld, maar het vereist nogal wat zelfvertrouwen om zelf te durven aankaarten dat je gepest bent.

Als je dan kijkt naar de non-directieve therapie van Rogers. Daar zijn de uitgangspunten van de therapie:
1. De cliënt weet zelf beter dan wie ook wat hem beroert, en is ook het beste in staat om te bedenken wat hem kan helpen voor zijn persoonlijke groei.
2. De therapeut geeft de cliënt alle ruimte om zijn eigen ideeën en opvattingen te vinden.

De raakvlakken zijn dat de therapeut een veilige haven moet hebben gebouwd voor de cliënt zodat hij/ zij zich veilig voelt, zodat hij/ zij zich kan uiten. En zelf kan beslissen hoe alles zal gaan. Als iemand zich veilig voelt, zal diegene sneller zich open te stellen en vertellen wat er is gebeurd en wat iemand er aan kan doen, zodat het over gaat/ beter gaat.

Dit was het weer voor deze keer,
Tot de volgende keer,

Liefs,

Manon

donderdag 20 oktober 2016

Hallo allemaal,
Leuk dat jullie weer lezen :)

Deze week ga ik een kort stukje vertellen over het verschil tussen klassieke conditionering en operante conditionering.

Klassieke conditionering is eigenlijk door 2 prikkels altijd tegelijk te geven, gaat het individu de twee dingen met elkaar verbinden.  Hierbij hoeft het individu geen gedrag zelf te bedenken, want dit werd uitgelokt door stimulatie. Hier een bekent voorbeeld van is de hond van Pavlov. De hond van Pavlov kreeg altijd eten wanneer een belletje ging en wanneer het belletje ging, liep de hond het water al in de mond. Dus door het belletje dacht de hond van Pavlov dat hij eten kreeg.

Operante conditionering is dat het individu wordt beloond of gestraft. Zodat hij de handeling gaat verbinden met iets leuks of iets vervelends. Hiervoor wordt uitgegaan van het gedrag van het individu, niet van stimulatie die dit gedrag uitlokt. Het voorbeeld hiervan is een stikker geven aan een kind in je schriftje op school als beloning als hij het goed heeft gedaan. Of als hij stout is geweest, voor straf eerder naar bed dan normaal.

Dit is in het kort wat het betekent.
Voor mij is het zo duidelijk en zo ga ik het gebruiken om het te leren voor mijn examens…
Spannend! Gelukkig duurt het nog een tijd voor dit examen.

Fijn weekend alvast en tot volgende keer,

Liefs,

Manon

zondag 2 oktober 2016

Hallo allemaal,

We hebben het afgelopen week gehad over oude psychologische stromingen. Zoals: Behavoiorisme (gericht op gedrag aanleren), psychoanalyse (gericht op aanwezige kenmerken) en positieve psychologie.

Om te beginnen, wat is een psychologische stroming?
Dat wil zeggen dat het een bepaalde gedachtestroom beschrijft die door een bepaalde groep psychologiewetenschappers aangehangen wordt.

Ik ga een klein stukje doornemen met jullie over de positieve psychologie.

Positieve psychologie is een stroming binnen de psychologie. De grondleggers van de positieve psychologie (zijn Martin Seligman en Mihaly Csiksentmihalyi) gaven aan dat het binnen de positieve psychologie over 3 onderwerpen gaat:
   - Positieve ervaringen die mensen kunnen hebben, zoals geluk, hoop en liefde.
   - Positieve eigenschappen, zoals vitaliteit, doorzettingsvermogen en wijsheid.
   - positieve instituties oftewel manieren waarop instellingen een positief verschil kunnen maken binnen de maatschappij.

De positieve psychologie ziet zich daarmee als een uitbreiding op de 'traditionele' psychologie, die in het eerste geval gericht is op het ontdekken en genezen van psychische problemen als depressie en een burn out.

Onderzoek laat zien dat, ondanks het meemaken van negatieve gebeurtenissen mensen kunnen groeien. Zo geven mensen aan dat ze door een traumatische ervaring andere prioriteiten zijn gaan stellen, relaties met dierbaren verdiept hebben of meer grip op het leven hebben gekregen in het dagelijks leven.

Er zijn verschillende dimensies  over het psychisch welbevinden:
   - Doelgerichtheid, een gevoel van richting in het leven en de ervaring van zinvolheid in heden en verleden.
   - Persoonlijke groei, een gevoel van voortgaande ontwikkeling, een beeld van de eigen persoon als groeiend en ontwikkeld.
   - Autonomie, zelf bepaling, weerstand tegen de sociale druk om op een bepaalde manier te denken.
   - Omgevingsbeheersing, effectief gebruik van je mogelijkheden.
   - Zelfacceptatie, herkenning en acceptatie van de eigen persoon, inclusief positieve en negatieve eigenschappen.
   - Positieve relaties, vertrouwensvolle relaties met anderen, bezig met het welzijn van een ander.

Naast het psychische welbevinden wordt tegenwoordig ook sociaal welbevinden onderscheiden. Waar psychisch welbevinden verwijst naar het optimaal functioneren van het individu, verwijst sociaal welbevinden naar zelfontplooiing in de maatschappij.

Nu jullie deze informatie hebben.
Zal ik een klein stukje vertellen over mezelf.

Ik heb zelf een depressie/ depressie gehad. Ik heb er veel over gepraat met verschillende mensen en ook mensen van verschillend instellingen.
Maar wat mij ook heeft geholpen is 1 naar mezelf gaan kijken. Kijken wat ik wilde veranderen en hoe ik dit kon doen en of dit haalbaar was. Maar 2 ik ben positieve psychologie gaat inbrengen. Ik heb veel contact gehad met dierbaren om mij heen en ik ben veel leuke dingen gaan doen.

Als ik nu in een dipje zit en je wil me er uit halen. Ik heb een idee.
Ga met me mee, weekendje naar Texel. Je zult zien dat ik helemaal opbloei :)

Tot de volgende keer,
Liefs,
Manon