Hallo allemaal,
Leuk dat jullie weer lezen :)
Deze week ga ik een
kort stukje vertellen over het verschil tussen klassieke conditionering en
operante conditionering.
Klassieke
conditionering is eigenlijk door 2 prikkels altijd tegelijk te geven, gaat het
individu de twee dingen met elkaar verbinden.
Hierbij hoeft het individu geen gedrag zelf te bedenken, want dit werd
uitgelokt door stimulatie. Hier een bekent voorbeeld van is de hond van Pavlov.
De hond van Pavlov kreeg altijd eten wanneer een belletje ging en wanneer het
belletje ging, liep de hond het water al in de mond. Dus door het belletje
dacht de hond van Pavlov dat hij eten kreeg.
Operante
conditionering is dat het individu wordt beloond of gestraft. Zodat hij de
handeling gaat verbinden met iets leuks of iets vervelends. Hiervoor wordt
uitgegaan van het gedrag van het individu, niet van stimulatie die dit gedrag
uitlokt. Het voorbeeld hiervan is een stikker geven aan een kind in je
schriftje op school als beloning als hij het goed heeft gedaan. Of als hij
stout is geweest, voor straf eerder naar bed dan normaal.
Dit is in het kort
wat het betekent.
Voor mij is het zo
duidelijk en zo ga ik het gebruiken om het te leren voor mijn examens…
Spannend! Gelukkig duurt het nog een tijd voor dit examen.
Spannend! Gelukkig duurt het nog een tijd voor dit examen.
Fijn weekend alvast
en tot volgende keer,
Liefs,
Manon
bij de klasieke conditionering is het niet zo dat de hond bij het belletje dacht dat hij eten kreeg de uitkomst, maar was het het kwijlen (dat bij het krijgen van eten gebeurde) de reactie op het belletje.
BeantwoordenVerwijderenMogelijk dacht de hond wel "eten" maard at is moeilijk te meten ;-)